HİKAYE
2018-12-14 05:12:26 ( 286 izlenme )
Reklamlar

Gerçek Yaşanmış Bir Hikaye mutlaka Okumalısınız: "Annem Ne Zaman Gelecek Abla"

Gerçek Yaşanmış Bir Hikaye mutlaka Okumalısınız: "Annem Ne Zaman Gelecek Abla"
Annem ağır hastaydı. Hep yataktaydı ve bizimle ilgilenemiyordu. Babaannem memleketten bize bakmak için gelmişti. Minik kız kardeşim ve ben.

Bir gün annem iyice kötüleşti ve babam ile babaannem onu hastaneye götürdü.

Sonra babam beni aradı ve birkaç hafta hastanede kalacaklarını söyledi. Kardeşime birkaç gün ben bakacaktım.

İlk gün normaldi. Sonraki gün de. Onunla oyun oynadım, çizgi film izledik ve asla üzgün görünmedim. Sonra üçüncü gün annemi sordu. “Niye gelmiyor!!” dedi.

“Biraz hasta olmuş yakında gelecek” dedim. “Bir gün sonra mı?” diye sordu.

“Hayır, 7 gün sonra." cevabını duyunca “Ama 7 çok" dedi ağlamaklı bir ses tonuyla...

"Hızlı hızlı yediye kadar saydım ve sonra bak çok az" dedim.

Yeşil gözleri dolmuştu. Sonra gülümsedi ve benden bir kağıt istedi...

Kağıdı verip oyuncakları topladım. İki gün sonra babam geldi ve kötü haberi verdi.

Annem kokusuna, sesine doyamadığım annem ben daha on dört yaşında iken vefat etmişti. Hadi beni bırak kardeşim ne olacaktı? Daha küçücüktü o.

Annemin cenazesini kaldırdık. Ve ölümünün üzerinden iki hafta geçti. Ben alışmamıştım daha. Aklıma hep annem geliyordu.

Babamla yalnız kalıyorduk. Babaannem memlekete dönmüştü. Babam her gece ağlıyordu. Kardeşim ise annemi bir daha hiç sormamıştı...

Ben de annesizliğin zorluğunu yaşarken bir de kardeşime annelik etmeye başlamıştım. Hem de anneme en çok ihtiyacım olan zamanda.

Bir gece kardeşimin yatakta ağlayarak bir şeyler yaptığını gördüm. Yanına gittim. “Ne oldu korktun mu yoksa? İstiyorsan geç benim yatağıma benimle yat bu gece.” dedim.

İtiraz etmeden yatağıma geçti. Ben de onun yatağını düzelteyim diye örtüyü çektim. O sırada bir kağıt gördüm. Gözyaşıyla ıslanmıştı. Açtım ve hıçkırarak ağlamaya başladım. Kağıtta yedi içi boyalı yuvarlak ve yanında da on dört çizgi vardı. Her çizginin altında bir kadın resmi vardı. Kötü çizilmiş bir kadın.

Hiç bir şeyden haberi yok sandığımız kardeşim annemin gelmesi için gün sayıyormuş meğer. Ben işte o zaman ağladım. Kardeşim gelip de minik elleriyle gözyaşlarımı silince daha çok ağladım. Şimdi yirmi yaşındayım ve kardeşim de on iki yaşında bastı ve ben hala ağlıyorum, annesizliğe ağlıyorum...

(Alıntı - Gerçek bir hikaye)

Önerilen Videolar

Reklamlar

Bunlar da İlginizi Çekebilir

ANÇUEZLİ PİZZA DOSTOYEVSKİ, MUTLULUĞU, ÜÇÜNCÜ EVLİLİKTE YAKALAMIŞTI. Hazin Bir Hikaye Bir defasında hocama dedim ki